KABUS

Uyuyamıyorum,

      Karanlık ruhumu daraltıyor.

Ne umutsuzluktan ne de çok ummaktan

      Huzursuzum yeminle

      Kendime acıyorum.

Mimar ONUR aklımda ve ANNESİ

Onlarca insan var çevremde

     Sultan Süleyman gibi zenginim belki de

     Ama o bulmacaya hiç birini uyduramıyorum ki..

Kendi huzursuzluğum

Değil ki kendi derdimden

Sadece kızabiliyorum…

Belediye cumhuriyetinin açtığı çukura düştü adalet

    Duvara bakıyorum: karanlık

    Orhan Veli’yi de öldürdüler

Yastığıma sarılıyorum…